| Το κατεστημένο θέλει με κάθε τρόπο να σταματήσει την ύπαρξη μιας πατριωτικής φωνής εντός των πανεπιστημίων
 Ο Ρένος Αρβανίτης, με τον οποίο έχουμε την τιμή να συνομιλούμε σήμερα, παρόλο το νεαρό της ηλικίας του, σηκώνει ένα πολύ μεγάλο βάρος. Είναι ο Πρόεδρος της ΦΟΣ (Φοιτητική Οργάνωση Συναγερμού) η οποία αποτελεί την πρώτη εδώ και αρκετές δεκαετίες προσπάθεια δημιουργίας πατριωτικής νεολαίας, στα ανώτερα και ανώτατα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας. Μια προσπάθεια η οποία συναντά συνεχώς εμπόδια, τόσο νομικίστικα – απαγορεύσεις συμμετοχής – όσο και φυσικά –συνεχείς επιθέσεις αριστεριστών εναντίον των μελών της.
Είναι απόφοιτος της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, και σχολής δημοσιογραφίας, ενώ συμμετέχει στο Δ.Σ. της Νεολαίας του Ορθόδοξου Συναγερμού από το 2004. Εν όψει των επερχόμενων φοιτητικών εκλογών, οι οποίες χαρακτηρίζονται τόσο από πόλωση μεταξύ των μεγάλων φοιτητικών παρατάξεων, όσο και «πισώπλατων μαχαιρωμάτων» κατά της ΦΟΣ, στις 13 Μαΐου, θεωρήσαμε απαραίτητο να τον συναντήσουμε, για να ακούσουμε τις απόψεις του
Τετάρτη 13 Μαϊου φοιτητικές εκλογές. Θεωρείτε την ημερομηνία τυχαία ή συνδέεται και με τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις;
Σε καμία περίπτωση η ημερομηνία δεν είναι τυχαία. Οι μεγάλες παρατάξεις θέλουν να εκμεταλλευτούν το κλίμα πόλωσης που δημιουργείται λόγω ευρωεκλογών, και αυτός είναι και ο λόγος που προτιμήθηκε οι φετινές φοιτητικές εκλογές να γίνουν Μάιο. Ωστόσο αυτό μπορεί να τους γυρίσει και μπούμερανγκ λόγω της μεγάλης αγανάκτησης του κόσμου επομένως και της νεολαίας από τα συνεχή σκάνδαλα που έχουν υπερκαλύψει το πολιτικό σκηνικό.
Ποιες είναι οι προσδοκίες της Φ.Ο.Σ. για τις φετινές φοιτητικές εκλογές;
Στόχος της Φ.Ο.Σ. είναι η καθιέρωση. Δεν μας ενδιαφέρουν τόσο τα ποσοστά όσο η καθιέρωση της πρώτης πατριωτικής φοιτητικής παράταξης εντός των πανεπιστημίων. Πέρα κομματικές γραμμές. Όλοι οι πατριώτες φοιτητές ενωμένοι γιατί αυτό που κάνουμε είναι πρωτόγνωρο και έχει ενοχλήσει πολύ και πολλούς.
 Δηλαδή σε πόσες σχολές θα συμμετέχετε;
Η παράταξή μας πλέον είναι σε θέση να κατέλθει σχεδόν σε όλες τις σχολές της Ελλάδας αφού παντού υπάρχουν δικά μας παιδιά. Όμως δυστυχώς εντός των πανεπιστημίων όχι μόνο υπάρχει έλλειμμα δημοκρατίας αλλά σε πολλές σχολές δεν υπάρχει δημοκρατία και κουμάντο κάνουν βίαιες ομάδας προερχόμενες φυσικά από συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους. Οι φοιτητές γνωρίζουν ποιους εννοώ. Εκτός αυτού υπάρχουν και οι απαγορεύσεις… Μπορεί δηλαδή να κατεβαίνουν στις φοιτητικές εκλογές Μαοϊκοί, Σταλινικοί, Φιλελεύθεροι, Κομμουνιστές και δεν ξέρω εγώ ποιοι άλλοι, αλλά η δική μας φοιτητική παράταξη είναι αναγκασμένη να περνά από ιερά εξέταση από όλους τους παραπάνω… Καταπατείται βαναύσως με λίγα λόγια το άρθρο 23 του Συντάγματος που μιλά για συνδικαλιστική ελευθερία. Τα πανεπιστήμια είναι υπεράνω νόμων και δεν ελέγχονται από κανέναν νόμο.
Αν επαναληφθεί το φαινόμενο της απαγόρευσή σας ποιες θα είναι οι επόμενες κινήσεις σας;
Κατ’ αρχάς αυτό θα καταδείξει αν γίνει, για άλλη μια φορά την κατάντια του φοιτητικού συνδικαλισμού. Και όσοι έχουν νου και σκέφτονται καταλαβαίνουν πολύ καλά αυτό που λέω. Δεν μπορεί π.χ. ο ΣΥΡΙΖΑ στην Βουλή να μιλά για ελευθερίες και δικαιώματα και την ίδια στιγμή οι εκπρόσωποί του στα πανεπιστήμια συνεπικουρούμενοι από την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά να απαγορεύουν και θέλω να τονιστεί η λέξη απαγορεύουν, σε μια άλλη φοιτητική παράταξη να συμμετέχει σε εκλογές με μόνο αιτιολογικό ότι διαφωνούν με τις απόψεις της. Αυτό μπορεί να το κρίνει μόνο το εκλογικό σώμα και κανένας άλλος. Όσο για τις κινήσεις που πρέπει να γίνουν από πλευράς πολιτικού φορέα είναι πολλές και κυρίως νομικές. Το θέμα πρέπει να φτάσει όχι απλά στα δικαστήρια αλλά ακόμη και μέχρι τις Βρυξέλλες καθ’ ότι αυτό το φαινόμενο προσβάλει το πολίτευμά μας και την εύρυθμη λειτουργία της δημοκρατίας μας. Θα πρέπει να λογοδοτήσουν οι πάντες από φοιτητοπατέρες, μέχρι πολιτική ηγεσία αλλά και Πρυτάνεις που έχουν την κύρια ευθύνη. Αν αυτά δεν γίνουν η απογοήτευση των μελών της Φ.Ο.Σ. θα είναι πολύ μεγάλη.
Σε όλα αυτά η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ παίζει κάποιο ρόλο, μιας και μιλάμε για την πρώτη παράταξη των πανεπιστημίων;
Τον πρωταρχικό θα έλεγα. Η ΔΑΠ βλέποντας εντελώς μικροκομματικά την όλη κατάσταση προσπαθεί να αποφύγει από παντού με κάθε τρόπο την παρουσία της Φ.Ο.Σ. στα πανεπιστήμια. Αυτό πρέπει να το καταλάβουν οι φοιτητές αλλά και κάποια στελέχη της ΔΑΠ και να στείλουν το μήνυμα που πρέπει στις ηγεσίες τους. Εκτός αυτού άξιο σχολιασμού είναι το γεγονός ότι η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ συνήθως βάζει μπροστά της παρατάξεις της Αριστεράς να κάνουν την «βρώμικη» δουλειά και παίζουν το ρόλο του Πόντιου Πιλάτου. Αυτή όμως η στάση δεν αρμόζει σε πρώτους και αυτοδύναμους. Δεν αρμόζει σε φοιτητές με κρίση και συνείδηση. Το θετικό είναι ότι πολλοί φοιτητές αρχίζουν και καταλαβαίνουν το παιχνίδι που παίζεται.
Εκτός όλων των παραπάνω έχουμε ακούσει και για καταστάσεις βίας εντός των πανεπιστημίων. Ισχύει όντως κάτι τέτοιο;
Ισχύει σε πολύ μεγάλο βαθμό ειδικά όταν μιλάμε για Φ.Ο.Σ. Το κατεστημένο θέλει με κάθε τρόπο να σταματήσει την ύπαρξη μιας πατριωτικής φωνής εντός των πανεπιστημίων και από την στιγμή που τα επιχειρήματα στέρεψαν πλέον η Φ.Ο.Σ. γίνεται στόχος πολύ βίαιων ομάδων έξω-πανεπιστημιακών και μη. Βλέπουμε επιθέσεις εναντίον μας με ξύλα, κράνη, τσάπες και δεν ξέρω εγώ τι άλλο. Η κατάσταση δυστυχώς έχει ξεφύγει εντελώς και κανένας δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται κυρίως οι Πρυτάνεις και η ίδια η ακαδημαϊκή κοινότητα που έχει και την κύρια ευθύνη.
Περιγράψτε μου λίγες λέξεις τις θέσεις και το πρόγραμμα της Φ.Ο.Σ.;
Οι θέσεις της Φ.Ο.Σ. είναι ξεκάθαρες. Αγώνας για καλύτερες συνθήκες φοίτησης, καλύτερες υποδομές, αγώνας για να σταματήσει η ανθελληνική προπαγάνδα που λαμβάνει χώρα σε πολλά ιδρύματα, αγώνας για πλουραλισμό, ελευθερία, και πραγματική δημοκρατία εντός των πανεπιστημίων. Αγώνας για τον φοιτητή και την Πατρίδα εν ολίγοις. |
